Υπάρχουν φωτογραφίες
που σχεδόν μπορείς να τις ακούσεις.
Ένας φωτογραφημένος δρόμος
που ενώ φαίνεται σιωπηλός
εν τούτοις κουβαλά μέσα του τους ήχους της κίνησης.
Τα απλωμένα ρούχα
που ενώ φαίνονται ακίνητα στη φωτογραφική εικόνα
εν τούτοις στην πραγματικότητα
παράγουν ήχο καθώς έρχονται σε επαφή με τον αέρα.
Μια φωτογραφημένη θάλασσα
που ενώ μοιάζει σιωπηλή
κρύβει μέσα της τον ήχο των κυμάτων.
Η φωτογραφία είναι σιωπηλή.
Δεν έχει ήχο.
Δεν κινείται.
Δεν μιλά.
Και παρ’ όλα αυτά,
κάτι μέσα της ακούει και μιλάει.
– – – –
Οι εικόνες, όμως,
δεν ενεργοποιούν μόνο το βλέμμα
ούτε μόνον τους προφανείς ήχους που κρύβουν μέσα τους.
Ενεργοποιούν μνήμες.
Αισθήσεις.
Εσωτερικές καταγραφές.
Ο διάδρομος ενός νοσοκομείου
μπορεί να ξυπνήσει μέσα σου
τη μοναξιά μιας απώλειας.
Ένα τραπέζι με ποτήρια
μπορεί να φέρει τον απόηχο
μιας συζήτησης που έκλεισε οριστικά τον κύκλο μιας σχέσης.
Το φως ενός πορτατίφ
μπορεί να σου ξυπνά
τη θαλπωρή του πατρικού σου.
Και τότε αντιλαμβάνεσαι
ότι αυτό που “ακούς” μέσα σε μια εικόνα
δεν βρίσκεται πραγματικά μέσα στη φωτογραφία.
Βρίσκεται μέσα σου.
– – – –
Η φωτογραφία έχει αυτή τη σπάνια δύναμη.
Να ενεργοποιεί πράγματα
που δεν φαίνονται.
Να αγγίζει περιοχές της μνήμης και του συναισθήματος
χωρίς να χρησιμοποιεί λέξεις.
Γι’ αυτό και κάποιες εικόνες
μας συγκινούν ανεξήγητα βαθιά.
Όχι επειδή δείχνουν κάτι σπουδαίο.
Αλλά επειδή κουβαλούν
μια ατμόσφαιρα που κάτι μέσα μας αναγνωρίζει.
Έναν εσωτερικό ήχο.
– – – –
Ίσως τελικά
να μη φωτογραφίζουμε μόνο αυτό που βλέπουμε.
Ίσως να φωτογραφίζουμε και αυτό που ακούμε εσωτερικά
τη στιγμή που στεκόμαστε απέναντι σε κάτι.
Τη σιωπή.
Την ένταση.
Τη νοσταλγία.
Την ηρεμία.
Την απόσταση.
Την ανάγκη να μείνουμε λίγο ακόμη εκεί.
Και ίσως γι’ αυτό
κάποιες φωτογραφίες
να μας κάνουν να σταματάμε περισσότερο από άλλες.
Γιατί έχουν μέσα τους
έναν ήχο που κάτι μέσα μας θυμάται.
– – – –
Άσκηση 3 λεπτών
Σήμερα διάλεξε μία φωτογραφία σου.
Κοίταξέ την για λίγο σιωπηλά
και αναρωτήσου:
• Αν αυτή η εικόνα είχε ήχο, ποιος θα ήταν;
• Τι αίσθηση μου δημιουργεί;
• Τι “ακούω” μέσα μου όταν τη βλέπω;
Μην ψάξεις σωστή απάντηση.
Μια λέξη αρκεί.
Μια ανάμνηση.
Μια αίσθηση.
Κι ίσως τότε καταλάβεις
ότι οι πιο βαθιές εικόνες
δεν μιλούν μόνο στο βλέμμα.
Μιλούν και σε κάτι πολύ πιο εσωτερικό.
– – – – –
Αν αυτό το email κούρδισε κάποια χορδή σου,
στείλ’ το σε 3 δικούς σου ανθρώπους
που νιώθεις ότι χρειάζονται μια ανάσα.
Αν αυτό το μήνυμα έφτασε σε εσένα από κάποιον φίλο,
καλωσόρισες.
Αν σου άρεσε αυτό που διάβασες
και νιώθεις ότι θέλεις να καλλιεργήσεις τον εσωτερικό σου κόσμο
μέσα από το βλέμμα και τη φωτογραφία,
μπορείς να εγγραφείς στο Inner Vision Letter.
Inner Vision Letters είναι ένας χώρος σκέψης, παρατήρησης
και εσωτερικού διαλόγου.
Εκεί μοιράζομαι:
• μικρές ασκήσεις παρατήρησης
• ερωτήματα για το βλέμμα και την παρουσία
• πρακτικές για περισσότερη σύνδεση με τον εαυτό
https://aggelikikastrinelli.gr/inner-vision-letter/
Με αγάπη,
Αγγελική
Inner Vision Photography
