Transformations
Transformations
The Spirit of Objects
The Spirit of Objects
The Evening Dimension of Life
The Evening Dimension of Life
In the hammock of the world – Paris
In the hammock of the world – Paris
In the hammock of the world – Poland
In the hammock of the world – Poland
Phantasmata
Phantasmata
My Inner Voice – Color
My Inner Voice – Color
In the hammock of the world – Morocco
In the hammock of the world – Morocco
  • Αρχική
  • Βιογραφικό
  • Workshops
    • Concept
    • 2025-2026
    • 2024-2025
    • 2023-2024
    • 2020-2023
  • Gallery
    • Εκθέσεις
    • Photo Albums
    • Videos
  • Βιβλία
  • Blog
    • Νέα
    • Inner Vision Letters
    • Τύπος
    • Άρθρα – Δοκίμια
    • Podcasts
    • Συν-Εργασίες
  • e-shop
  • Επικοινωνία
  • Αρχική
  • Βιογραφικό
  • Workshops
    • Concept
    • 2025-2026
    • 2024-2025
    • 2023-2024
    • 2020-2023
  • Gallery
    • Εκθέσεις
    • Photo Albums
    • Videos
  • Βιβλία
  • Blog
    • Νέα
    • Inner Vision Letters
    • Τύπος
    • Άρθρα – Δοκίμια
    • Podcasts
    • Συν-Εργασίες
  • e-shop
  • Επικοινωνία
Μπορεί μια φωτογράφιση να αλλάξει μια σχέση;
By  Aggeliki Kastrinelli With  0 Comment
In  Inner Vision Letter

Συνήθως σκεφτόμαστε τη φωτογράφιση

ως μια διαδικασία που παράγει εικόνες.

Είναι όμως μόνον αυτό;

Όταν φωτογραφίζουμε έναν άνθρωπο

στεκόμαστε απέναντι του.

Συνομιλούμε.

Παρατηρούμε.

Κι όταν νιώσουμε την «αποφασιστική στιγμή»

πατάμε το κουμπί της μηχανής.

Αυτό τουλάχιστον είναι το ορατό μέρος της φωτογραφικής πράξης.

Τι συντελείται όμως, στο παρασκήνιο, πριν γεννηθεί μια εικόνα;

Μήπως πριν από την εικόνα έχει γεννηθεί μια σχέση;

—–

Κάθε φορά που φωτογραφίζουμε έναν άνθρωπο,

του ζητάμε κάτι πολύ ιδιαίτερο.

Να μας επιτρέψει να τον κοιτάξουμε.

Όχι φευγαλέα.

Αλλά με προσοχή.

Με διάρκεια.

Με πρόθεση.

Και αυτό, από μόνο του, είναι μια πράξη εμπιστοσύνης.

—–

Δεν είναι εύκολο να σε κοιτάζει κάποιος με την προσοχή του στραμμένη εξ ολοκλήρου πάνω σου.

Ούτε είναι εύκολο να κοιτάζεις εσύ τον άλλον με αυτόν τον τρόπο.

Στην καθημερινότητά μας ανταλλάσσουμε βλέμματα που διαρκούν λίγα δευτερόλεπτα.

Στη φωτογράφιση, όμως, ο χρόνος αλλάζει.

Το βλέμμα μένει.

Παρατηρεί.

Περιμένει.

Αφουγκράζεται.

 Εξερευνά.

Ανιχνεύει.

—–

Κάποιες φορές, μέσα σε αυτή τη σιωπή, οι άνθρωποι αρχίζουν να χαλαρώνουν.

Άλλες φορές συν-κινούνται.

Άλλες γελούν -μπορεί από αμηχανία, μπορεί και όχι.

Και άλλες αφήνουν να φανεί μια πλευρά του εαυτού τους που ούτε οι ίδιοι γνώριζαν ότι υπήρχε.

Και όχι δεν ήταν η φωτογραφική μηχανή που έδωσε το λάκτισμα.

Ήταν που κάποιος ήταν εκεί, παρών, να τους κοιτάζει,  χωρίς να τους κρίνει.

—–

Και ο φωτογράφος;

Είναι άραγε ο ίδιος άνθρωπος όταν τελειώσει η φωτογράφιση;

Ίσως όχι.

Γιατί κάθε αληθινή συνάντηση αφήνει ένα αποτύπωμα και στους δύο.

Ο άνθρωπος μπροστά στον φακό ένιωσε ότι τον είδαν.

Ο άνθρωπος πίσω από τον φακό γνώρισε έναν κόσμο που πριν δεν υπήρχε γι’ αυτόν.

Κάτι μετακινήθηκε και στους δύο.

Έστω και φευγαλέα.

Έστω και ανεπαίσθητα.

—–

Δεν είναι τυχαίο που υπάρχουν άνθρωποι τους οποίους, αφού τους φωτογραφήσουμε, τους νιώθουμε οικείους, σαν να τους γνωρίζουμε καιρό.

Κι αυτό δεν συμβαίνει επειδή μάθαμε περισσότερα για τη ζωή τους.

Αλλά επειδή γνωρίσαμε το χαμόγελό τους.

Τη μικρή παύση πριν από μια σκέψη τους.

Τη βαθιά ανάσα πριν από μια εξομολόγηση.

Πράγματα που δύσκολα χωρούν σε μια συνηθισμένη συνάντηση.

—–

Ίσως λοιπόν η φωτογράφιση να μην είναι μόνο μια διαδικασία δημιουργίας εικόνων.

Ίσως να είναι ένας διαφορετικός τρόπος να γνωρίσουμε έναν άνθρωπο.

Και, πολλές φορές, ένας διαφορετικός τρόπος να τον συναντήσουμε.

Γιατί όταν δύο άνθρωποι αφιερώνουν χρόνο ο ένας στον άλλον, με προσοχή και χωρίς βιασύνη, κάτι αλλάζει.

Η σχέση τους αποκτά ένα ακόμη επίπεδο.

Πιο βαθύ.

Πιο ουσιαστικό.

Πιο αυθεντικό.

—–

Ίσως, τελικά, αυτό να είναι ένα ακόμη μεγάλο δώρο

που μπορεί να μας προσφέρει η φωτογραφία.

Την πίστη πως τόσο μεγάλα πράγματα μπορεί να χωρέσουν στη διάρκεια μιας στιγμής.

—–

Άσκηση 3 λεπτών

Σκέψου έναν άνθρωπο που φωτογράφισες και με τον οποίο ένιωσες ότι η σχέση σας άλλαξε, έστω και λίγο, μετά από τη φωτογράφιση.

Ρώτησε τον εαυτό σου:

  • Τι ήταν αυτό που άλλαξε ανάμεσά μας;
  • Υπήρξε μια στιγμή που ένιωσα ότι με εμπιστεύτηκε περισσότερο;
  • Ένιωσα κι εγώ να τον καταλαβαίνω διαφορετικά;
  • Αν δεν είχαμε περάσει από τη διαδικασία της φωτογράφισης, θα είχε συμβεί αυτή η συνάντηση με τον ίδιο τρόπο;

Ίσως τότε συνειδητοποιήσεις ότι η πιο σημαντική εικόνα που γεννήθηκε εκείνη την ημέρα δεν ήταν αυτή που αποθηκεύτηκε στη μνήμη της φωτογραφικής μηχανής.

Ήταν εκείνη που κράτησε σαν ανάμνηση η καρδιά σου.

– – – – –

Αν αυτό το email κούρδισε κάποια χορδή σου,
στείλ’ το σε 3 δικούς σου ανθρώπους
που νιώθεις ότι χρειάζονται μια ανάσα.

Αν αυτό το μήνυμα έφτασε σε εσένα από κάποιον φίλο,
καλωσόρισες.

Αν σου άρεσε αυτό που διάβασες
και νιώθεις ότι θέλεις να καλλιεργήσεις τον εσωτερικό σου κόσμο
μέσα από το βλέμμα και τη φωτογραφία,
μπορείς να εγγραφείς στο Inner Vision Letter.

Inner Vision Letters είναι ένας χώρος σκέψης, παρατήρησης
και εσωτερικού διαλόγου.

Εκεί μοιράζομαι:
• μικρές ασκήσεις παρατήρησης
• ερωτήματα για το βλέμμα και την παρουσία
• πρακτικές για περισσότερη σύνδεση με τον εαυτό

👉 https://aggelikikastrinelli.gr/inner-vision-letter/

Με αγάπη,
Αγγελική
Inner Vision Photography

  • Facebook
  • Tweet it
  • Pin it
  • Share by Email



Author

Aggeliki Kastrinelli


  • Εγγραφή στα Inner Vision Letters

    * Απαιτείται
  • Βρείτε μας στα κοινωνικά δίκτυα






All Rights Reserved © Copyright Aggeliki Kastrinelli