Γιατί βγάζουμε φωτογραφίες;
Για να θυμόμαστε;
Ίσως.
Αλλά πολλές φορές φωτογραφίζουμε
όχι επειδή φοβόμαστε μη ξεχάσουμε.
Αλλά επειδή φοβόμαστε
μην περάσει κάτι σημαντικό
χωρίς να το νιώσουμε πραγματικά.
Και τότε σηκώνουμε το κινητό ή τη μηχανή
σαν μια μικρή παραίνεση.. να πούμε:
«Μείνε λίγο ακόμη.»
Ίσως τελικά η φωτογραφία
να μην είναι τρόπος αποθήκευσης της μνήμης.
Ίσως να είναι τρόπος παρουσίας.
Η πρόθεσή μας να κρατήσουμε ζωντανό κάτι αληθινό.
– – – – –
Υπάρχουν στιγμές
που νιώθουμε ξαφνικά την ανάγκη να σταματήσουμε τον χρόνο.
Όχι επειδή συμβαίνει κάτι “μεγάλο”.
Αλλά επειδή κάτι μέσα μας
αναγνωρίζει ότι αυτή η στιγμή έχει ζωή.
Ένα βλέμμα που στάθηκε πάνω μας λιγάκι παραπάνω.
Ένα φως που ανάβει ξαφνικά μέσα στη νύχτα.
Ένας άνθρωπος που μοιράστηκε τις σκέψεις του μαζί μας.
Ένα παιδί που γελάει μόνο του χωρίς να νοιάζεται αν το κοιτάζουν.
Και τότε σχεδόν αυθόρμητα
σηκώνουμε τη μηχανή ή το κινητό.
Σαν να προσπαθούμε να κρατήσουμε
κάτι που ήδη αρχίζει να φεύγει.
– – – – –
Ίσως όμως τελικά
και να μη φωτογραφίζουμε για να “κρατήσουμε” τη στιγμή.
Ίσως να φωτογραφίζουμε
για να μπορέσουμε να υπάρξουμε πραγματικά μέσα της.
Γιατί τη στιγμή που πατάμε το κλικ,
συμβαίνει κάτι πολύ ουσιαστικό:
Σταματάμε.
Γινόμαστε παρόντες.
Κοιτάμε πιο προσεκτικά.
Και για λίγα δευτερόλεπτα
δεν προσπερνάμε τη ζωή μηχανικά.
– – – – –
Γι’ αυτό και πολλές φορές
οι πιο σημαντικές φωτογραφίες μας
δεν είναι οι πιο εντυπωσιακές.
Είναι εκείνες που κουβαλούν μέσα τους
μια αληθινή στιγμή παρουσίας.
Μια στιγμή που κάτι μας άγγιξε
και δεν θελήσαμε να το αφήσουμε να περάσει
χωρίς να το συναντήσουμε.
– – – – –
Άσκηση 3 λεπτών
Σκέψου μία φωτογραφία που έχεις τραβήξει
και νιώθεις ότι σημαίνει κάτι για σένα.
Όχι απαραίτητα την πιο καλή τεχνικά.
Αλλά εκείνη που κουβαλά μια αίσθηση αλήθειας.
Και μετά αναρωτήσου:
• Τι προσπαθούσα να κρατήσω εκείνη τη στιγμή;
• Τι δεν ήθελα να προσπεράσω;
• Πώς ένιωθα όταν πάτησα το κλικ;
Μία μικρή απάντηση αρκεί.
Γιατί πολλές φορές
μέσα σε αυτή την ανάγκη να κρατήσουμε μια στιγμή
κρύβεται η ανάγκη
να κρατήσουμε ζωντανό κάτι και μέσα μας.
– – – – –
Αν αυτό το email κούρδισε κάποια χορδή σου,
στείλ’ το σε 3 δικούς σου ανθρώπους
που νιώθεις ότι χρειάζονται μια ανάσα.
Αν αυτό το μήνυμα έφτασε σε εσένα από κάποιον φίλο,
καλωσόρισες.
Αν σου άρεσε αυτό που διάβασες
και νιώθεις ότι θέλεις να καλλιεργήσεις τον εσωτερικό σου κόσμο
μέσα από το βλέμμα και τη φωτογραφία,
μπορείς να εγγραφείς στο Inner Vision Letter.
Inner Vision Letters είναι ένας χώρος σκέψης, παρατήρησης
και εσωτερικού διαλόγου.
Εκεί μοιράζομαι:
• μικρές ασκήσεις παρατήρησης
• ερωτήματα για το βλέμμα και την παρουσία
• πρακτικές για περισσότερη σύνδεση με τον εαυτό
👉 https://aggelikikastrinelli.gr/inner-vision-letter/
Με αγάπη,
Αγγελική
Inner Vision Photography
