Κάθε εικόνα, μια καρδιά
κάθε καρδιά, ένα ευχαριστώ
Το θεατρικό δρώμενο που δημιούργησε η ομάδα των Actistas υπό την καθοδήγηση του σκηνοθέτη και ψυχή της ομάδας Νίκου Σταματόπουλου ήταν μια πρωτόγνωρη και μοναδική εμπειρία τόσο για μένα όσο και για το κοινό που το παρακολούθησε.
Ήταν πραγματικά μοναδική τύχη να δω το έργο μου να κατανοείται βαθιά και να προσεγγίζεται με απόλυτο σεβασμό, μέσα από την εμπνευσμένη σκηνοθετική ματιά του Νίκου και ερμηνεία των κειμένων του βιβλίου από τον τους ηθοποιούς της ομάδας των Actistas .
Ευχαριστώ θερμά τον Νίκο Σταματόπουλο, τον Γιώργο Φερμελετζή και τις ηθοποιούς Κατερίνα Βαρδάκα, Ευρυδίκη Κολυβά, Σαπφώ Λουκαντζίκου, Εύα Μακρή, Νανά Μαραγκού, Ανθούλα Παπαϊωάννου και Ευαγγελία Τσάτσαρη για την υπέροχη εμπειρία, τη ζεστασιά, τη γενναιοδωρία και την πρόθεση τους να μας προσφέρουν ό,τι καλύτερο μπορούσαν.
Και μας το πρόσφεραν!
Σας ευχαριστούμε από καρδιάς για την συν-κίνηση και την ευκαιρία που μας δώσατε να απολαύσουμε μια εμπνευσμένη θεατρική μεταφορά του λόγου και της εικόνας.
Αγγελική Καστρινέλη
«Με το βλέμμα της έκπληξης»
“With the Gaze of Wonder”
Αθήνα, Οκτώβριος 2025
Την Παρασκευή 7/11 και ώρα: 17.30 στο χώρο της έκθεσης θα γίνει το
Workshop «Αφυπνίζοντας το βλέμμα της έκπληξης»
Η Αγγελική Καστρινέλλη, φωτογράφος, συγγραφέας και δημιουργός της Inner Vision Photography και,
Η Έλενα Παπαϊωάννου, Holistic Vocal Coach, τραγουδίστρια και εναλλακτική θεραπεύτρια,
μας προσκαλούν σε ένα ταξίδι ανακάλυψης της αυθεντικής μας φωνής και των κρυμμένων δημιουργικών πτυχών του εαυτού μας πιστεύοντας πως το «ξεκλείδωμα» των εκφραστικών μας μέσων είναι που μας οδηγεί σε μια αυθεντικότερη και πιο χαρούμενη ζωή!
Οι θέσεις είναι περιορισμένες και θα τηρηθεί σειρά προτεραιότητας
(το εργαστήριο προσφέρεται δωρεάν)
Δηλώσεις συμμετοχής: aggeliki_kastrinelli@yahoo.com
Μετά το πέρας του εργαστηρίου,
Θα ακουλουθήσει τραγουδιστική βραδιά – έκπληξη
με την Έλενα Παπαϊωάννου και…
Θα χαρούμε πολύ να σας έχουμε κοντά μας!
«Με το βλέμμα της έκπληξης»
“With the Gaze of Wonder”
Αθήνα, Οκτώβριος 2025
Με το βλέμμα της έκπληξης – Ένα θεατρικό act από τους Actistas
Παρασκευή 31 Οκτωβρίου | 
19:00 προσέλευση
Μελάνυθρος | Χώρος Τέχνης (Ζάππα 4, Καλλιμάρμαρο)
Οι Actistas συμμετέχουν με ένα πρωτότυπο θεατρικό δρώμενο στην παρουσίαση του βιβλίου και της φωτογραφικής έκθεσης της Αγγελικής Καστρινέλλη. Ένα act βασισμένο σε ερωτήματα που “ξεκλειδώνουν” τις εικόνες και το βλέμμα μας.
Μέσα από λόγο, κίνηση και διάδραση, μετατρέπουμε τον χώρο σε εμπειρία. Κι όπως πάντα, το κοινό είναι κομμάτι αυτής της εμπειρίας.
Στο act συμμετέχουν παιδιά από τις θεατρικές μας ομάδες, γιατί οι Actistas δεν είναι μόνο τέχνη — είναι κοινότητα, ενότητα και κοινωνική δράση.
Η είσοδος είναι ελεύθερη.
Η δράση εντάσσεται στο πλαίσιο της έκθεσης “Με το βλέμμα της έκπληξης” που διαρκεί από 30/10 έως 7/11 στον Μελάνυθρο, με φωτογραφίες από το ταξίδι της Αγγελικής Καστρινέλλη στο Βιετνάμ.
«Με το βλέμμα της έκπληξης»
“With the Gaze of Wonder”
Αθήνα, Οκτώβριος 2025
Η έκθεση φωτογραφίας «Με το βλέμμα της έκπληξης» είναι εμπνευσμένη από το ομότιτλο βιβλίο της Αγγελικής Καστρινέλλη και περιλαμβάνει φωτογραφίες από το εξωτερικό και εσωτερικό ταξίδι της φωτογράφου στο Βιετνάμ. Οι φωτογραφίες της έκθεσης μας προσκαλούν να κοιτάξουμε ξανά τον γνώριμό μας κόσμο με μάτια που πιστεύουν ακόμη στην έκπληξη και στη μαγεία.
Η ίδια η δημιουργός λέει για την εμπειρία του ταξιδιού της:
«Ένα ταξίδι στο Βιετνάμ στάθηκε αφορμή να επιβεβαιώσω την ανα-στοχαστική σκέψη του Proust πως στην ουσία ο αληθινός προορισμός των ταξιδιών μας δεν είναι οι τόποι αλλά η καινούρια οπτική που μας προσφέρει η συνάντηση μας με τον κάθε τόπο.
Ο αληθινός προορισμός του δικού μου ταξιδιού στο Βιετνάμ ήταν η επανασύνδεση μου με την μαγεία της ζωής και το βλέμμα της έκπληξης. Ένιωσα να γίνομαι πάλι παιδί και να ανακτώ την αθωότητα, την ελαφρότητα, το δέος για το άγνωστο, την πίστη στην μαγεία.
Η θέαση του τόπου, μέσα από την παλινδρόμηση των εντυπώσεων, των σκέψεων, των συναισθημάτων που ασυνείδητα κυοφορούσα μέσα μου, διεύρυνε το βλέμμα και το πνεύμα μου, αποκαλύπτοντας μου ότι η μαγεία της ζωής είναι υπόθεση το αόρατου και του μυστηρίου που διαπνέει όλο το φάσμα της καθημερινότητας μας.
Αρκεί μονάχα ένα κλικ για να αφήσουμε στην άκρη τα οικεία, τα γνώριμα και όσα μας φαντάζουν τετριμμένα και να φτιάξουμε ξανά τον κόσμο, μέσα μας και γύρω μας, αντικρίζοντας τον με το βλέμμα της έκ-πληξης.
Γιατί αυτό το βλέμμα είναι που θωπεύει τα προσωπικά και συλλογικά μας τραύματα και μας συναντά με τα θαύματα του κόσμου».
Εγκαίνια: Πέμπτη, 30 Οκτωβρίου 2025, ώρα: 19.30
Διάρκεια: 30/10/2025 – 7/11/2025
Ώρες λειτουργίας: Τρίτη – Παρασκευή / 17.30-21.00 και Σάββατο: 11.00-14.30
Μελάνυθρος / Χώρος Τέχνης (Ζάππα 4, 11635 Καλλιμάρμαρο)
Πληροφορίες: 6979419494, 2103636904
Κατά τη διάρκεια της έκθεσης θα πραγματοποιηθούν οι δράσεις:
Δείτε το album της έκθεσης εδώ.
7 days in Μorocco
Η κρυμμένη ομορφιά των ανατροπών
Αθήνα, Μάρτιος 2020
Ο κάθε τόπος που ταξιδεύουμε συνδέεται, συνειδητά ή ασυνείδητα, με κάτι πολύ δικό μας, κάτι που δεν περνά μέσα στα λόγια, αλλά αποτυπώνεται στα σχήματα και τα χρώματα των φωτογραφιών μας.
Το ταξίδι μου στο Νότιο Μαρόκο συνδέθηκε με την κρυμμένη ομορφιά των ανατροπών καθώς όλες οι προσδοκίες που έτρεφα γι αυτό το ταξίδι, ματαιώθηκαν, δίχως όμως να με αφήσουν γυμνή και άδεια στη μέση της ερήμου.
Απεναντίας. Οδηγήθηκα, αθόρυβα και σιωπηλά, έτσι όπως μόνον το Μαρόκο ξέρει να ξεναγεί τους επισκέπτες του, σε μια πρωτόγνωρη αίσθηση ελευθερίας που μου επέτρεψε να διακρίνω την αρμονία, τη χαρά και το μεγαλείο της ζωής που έκρυβαν από το βλέμμα μου η επιφανειακή ασχήμια, οι μεγάλες αντιθέσεις και η ένδεια. Μια αίσθηση ελευθερίας που με έκανε να παραφράσω, χωρίς αιδώ, τον στίχο του Σεφέρη : «Ας έρθει να με κοιμηθεί όποιος θέλει, μήπως δεν είμαι η έρημος (θάλασσα);».
Δείτε εδώ το δελτίο τύπου.
ΠΑΡΑΘΥΡΑ ΣΤΟ ΦΩΣ ΚΑΙ ΣΤΗ ΣΚΙΑ ΤΟΥ ΒΕΡΟΛΙΝΟΥ
Θεσσαλονίκη, Βαφοπούλειο νευματικό κέντρο, Μάιος 2011
Δείτε το album της έκθεσης εδώ
Αθήνα, Μάρτιος 2014
Ένας από τους λόγους που μου αρέσουν τα σημειωματάρια είναι ότι δέχονται μέσα τους, με ιδιαίτερη ευχαρίστηση, τις ερωτηματικές προτάσεις. Κι ένας άλλος είναι ότι δείχνουν αμέριστη αποδοχή απέναντι στις ατέλειες -από τα κολλυβογράμματα ξεκινώντας και φθάνοντας μέχρι το ασυνάρτητο των συλλογισμών σου. Καλοδέχονται ακόμη και σκόρπιες λέξεις, μισοτελειωμένες φράσεις, συνθηματικά μότο και γενικώς όλα τα αδέσποτα που μπορεί να έχουν, καθοδόν, τραβήξει την προσοχή σου.
Με τον ίδιο ακριβώς τρόπο που τα σημειωματάρια ανταλλάσσουν την θερμή τους χειραψία με τις λέξεις, υποδέχονται και τις εικόνες. Κι έτσι, μπορούν να γίνουν μία εξαίρετη παρέα, στις περιόδους που οι βαθιές ρυτίδες στην επιφάνεια της πραγματικότητας στρέφουν τον φωτογράφο σε πιο υπόγειες διαδρομές, προκειμένου να αναζητήσει τα λαθραία εκείνα ίχνη που η αφανής –και πιο στέρεα- πλευρά του κόσμου συνηθίζει να αφήνει, αθόρυβα και σιωπηλά, στην αυλόπορτα της ζωής μας.
Ένα τέτοιο σημειωματάριο, γραμμένο σε στιγμές που η ματαιότητα λαγοκοιμόταν, αποκαλύπτοντας έτσι, άθελά της, την απρόσκοπτη ομορφιά που κρύβεται συχνά μέσα στο τίποτα και στο μηδέν αυτού του κόσμου,
σας προσκαλώ να ξεφυλλίσουμε σήμερα μαζί -αφήνοντας για λίγο στην άκρη το αναθεματισμένο νόημα και όλα όσα ταλανίζουν την ψυχή μας με τις αποχρώσεις της βαθιάς αμφιβολίας…
Α. Κ.
Δείτε το album της έκθεσης εδώ
Wabi Sabi
Μία προσέγγιση στο εφήμερο
Αθήνα/Απρίλιος 2015, Σύρος/Ιούλιος 2015
nothing lasts
nothing is finished
nothing is perfect,
imperfections make people and objects unique
Το εφήμερο της ύπαρξης και το αέναο του ταξιδιού μας στον κόσμο είναι συχνά η ουσία που βρίσκεται πίσω από την καλλιτεχνική έκφραση.
Η φωτογραφική πράξη προσιδιάζει με ένα δικό της ξεχωριστό τρόπο στην αίσθηση του εφήμερου.
Τα φωτογραφικά καρέ έχουν την διάρκεια της στιγμής. Μέσα σε αυτήν γεννιούνται, μέσα σε αυτήν κάνουν τον κύκλο της ζωής τους, μέσα σε αυτήν πεθαίνουν.
Με αυτόν τον τρόπο μας εξοικειώνουν κάπως με την παροδικότητα και το θάνατο, αν βέβαια δεχθεί κανείς ότι η οικειότητα μπορεί ποτέ να είναι συμβατή με την ανυπαρξία!
Α. Κ.
Δείτε το album της έκθεσης εδώ
Η παρηγορητική μελαγχολία της Π(π)όλης
Αθήνα, Μάρτιος 2016
«…κάθε λέξη σχετικά με τον χαρακτήρα, την ψυχή ή την υπόσταση μιας πόλης, με ένα έμμεσο τρόπο, γυρίζει σε συζήτηση για τη δική μας ψυχική κατάσταση. Η πόλη πέραν από εμάς τους ίδιους δεν έχει άλλο κέντρο»
Ορχάν Παμούκ
Ήθελα πάντα να επισκεφθώ την Πόλη. Kι η επιθυμία αυτή έγινε ακόμη πιο έντονη μετά τη συνάντησή μου με τις φωτογραφίες του Αρά Γκιουλέρ και τις εκμυστηρεύσεις του Ορχάν Παμούκ για τη μελαγχολική ατμόσφαιρα της Πόλης.
Πολλές φορές είχα προγραμματίσει το ταξίδι, όμως, κάθε φορά, κάτι συνέβαινε και αναβαλλόταν. Ώσπου, το περασμένο καλοκαίρι, μετά από μια αναπάντεχη κακοκαιρία στην προσωπική μου ζωή, κάτι μέσα μου με οδήγησε παρορμητικά προς τα νερά του Βοσπόρου. Επέλεξα να ταξιδέψω οδικώς, καθώς πίστευα ότι η συνεχής (μετα)κίνηση, η εναλλαγή των τοπίων και η σιωπή θα συντρόφευαν με τον καλύτερο τρόπο το νωπό ακόμη πένθος μου.
Σε όλη τη διάρκεια του ταξιδιού φωτογράφιζα, απλά και μόνον γιατί ήταν το μόνο που με παρηγορούσε.
Μήνες μετά την επιστροφή μου στην Αθήνα, όταν έριξα ξανά το βλέμμα μου στις φωτογραφίες του ταξιδιού, είδα πως η Πόλη μου είχε δώσει την ευκαιρία να «ακουμπήσω» στα τοπία της, στα πρόσωπα των άγνωστων ανθρώπων, στους δρόμους και στα καλντερίμια της, στους νυχτερινούς φωτισμούς, στην ιδιόμορφη αρχιτεκτονική των παλαιών και σύγχρονων κτισμάτων το κάθε βήμα της μαιανδρικής και μπερδεμένης διαδρομής που είχε γράψει μέσα μου ο πόνος.
Η μελαγχολία της Πόλης στάθηκε παρηγορητική στη φάση που βρισκόμουν, καθώς ταίριαξε με την ατμόσφαιρα που ένιωθα μέσα μου. Οι αντιθέσεις και οι αντιφάσεις της, έτσι καθώς έψαχναν να βρουν την χαμένη τους ισορροπία, αγκάλιασαν λες και τα δικά μου ακραία, λόγω πένθους, συναισθηματικά καιρικά φαινόμενα, λειαίνοντας κάπως την τραχειά τους επιφάνεια. Κι έτσι, χωρίς να το καταλάβω, η οικειοποίηση που μου επέτρεψε το «πνεύμα» της Πόλης ενστάλαξε, δειλά-δειλά, μέσα μου, τη διάθεση για ζωή, εξορίζοντας, με ήρεμο και αθόρυβο τρόπο, το συναισθηματικό τοπίο που πριν όριζε η απώλεια.
Έτσι κάπως η Κωνσταντινούπολη έγινε η δική μου πόλη. Η ιστορία της συναντήθηκε με τη δική μου προσωπική ιστορία, βάζοντάς με να σκεφθώ πως, ίσως, η μεγαλύτερη ευεργεσία που μπορεί να προσφέρει η τέχνη να είναι αυτή η δυνατότητα που μας δίνει να αφηγηθούμε τη δική μας προσωπική ιστορία και να συμφιλιωθούμε με άγνωστα ή «απορριμμένα» κομμάτια του εαυτού μας, ακόμη κι όταν, επιφανειακά τουλάχιστον, καταπιανόμαστε με τις ιστορίες της ζωής των άλλων ή αποτυπώνουμε στα φωτογραφικά μας καρέ τα πράγματα του έξω κόσμου.
Ίσως, αν είχα επισκεφθεί την Πόλη σε μια διαφορετική προσωπική φάση, να αποτύπωνα άλλα πράγματα στα καρέ μου. Ίσως, πάλι, να έριχνα το βλέμμα μου και στα ίδια, από μιαν άλλη όμως οπτική γωνία, αφού στις φωτογραφίες αποτυπώνει κανείς τον κόσμο που έχει μέσα του κι αφού «η πόλη, η κάθε πόλη, πέραν από μας δεν έχει άλλο κέντρο».
Α. Κ.
Αθήνα, Μάρτιος 2019
Δεν είναι αλήθεια, λενε,
πως υπάρχουνε φαντάσματα
μα έλα και να το αποδείξεις
όταν τις νύχτες νιώθεις
χέρια άγνωστων θεών
να ανασταίνουνε το σώμα σου
και τις θωπείες των πνευμάτων
να ανακατεύουν τα μαλλιά σου
Δεν ξέρω, απαντώ, σαν με ρωτάνε
Πράγματα που θέλουν αποδείξεις
Δεν ξέρω, απαντώ, μα τα γνωρίζω
Α. Κ.
7 days in Morocco
Η Κρυμμένη Ομορφιά Των Ανατροπών
Ο κάθε τόπος που ταξιδεύουμε συνδέεται, συνειδητά ή ασυνείδητα, με κάτι πολύ δικό μας, κάτι που δεν περνά μέσα στα λόγια, αλλά αποτυπώνεται στα σχήματα και τα χρώματα των φωτογραφιών μας.
Το ταξίδι μου στο Νότιο Μαρόκο συνδέθηκε με «την κρυμμένη ομορφιά των ανατροπών» καθώς όλες οι προσδοκίες που έτρεφα γι΄ αυτό το ταξίδι, ματαιώθηκαν, δίχως όμως να με αφήσουν γυμνή και άδεια στη μέση της ερήμου.
Απεναντίας. Οδηγήθηκα, αθόρυβα και σιωπηλά, έτσι όπως μόνον το Μαρόκο ξέρει να ξεναγεί τους επισκέπτες του, σε μια πρωτόγνωρη αίσθηση ελευθερίας που μου επέτρεψε να διακρίνω την αρμονία, τη χαρά και το μεγαλείο της ζωής που έκρυβαν από το βλέμμα μου η επιφανειακή ασχήμια, οι μεγάλες αντιθέσεις και η ένδεια. Μια αίσθηση ελευθερίας που με έκανε να παραφράσω, χωρίς αιδώ, τον στίχο του Σεφέρη :
«Ας έρθει να με κοιμηθεί όποιος θέλει, μήπως δεν είμαι η έρημος / θάλασσα;».
Α. Κ.
Δείτε το δελτίο τύπου εδώ
