Διαβάστε τη συνέντευξη εδώ.
Η φωτογραφία, η ανάγνωση και η γραφή ήταν τα μέσα που, από μικρή ηλικία, με βοήθησαν να εκφράσω τον εαυτό μου, να μοιραστώ τις σκέψεις και τα συναισθήματά μου, να παρηγορηθώ στις δύσκολες στιγμές, να διεκδικήσω μια δημιουργική ζωή. Και δημιουργική γίνεται η ζωή μας όταν ζούμε με βάση τις αξίες και το προσωπικό μας όραμα. Τότε νιώθουμε πως η καθημερινότητά μας έχει νόημα και σκοπό – πως ζούμε αληθινά. Τι μας κρατάει όμως μακριά από τη χαρά και την ευημερία;
Η μέθοδος Inner Vision Photography μας οδηγεί μέσω της τέχνης της φωτογραφίας στην αναγνώριση και την αποδοχή των όσων μας κλείνουν τον δρόμο προς τη χαρά και, κυρίως, μας δείχνει τον δρόμο προς την αλλαγή και την απελευθέρωση από τα προσωπικά μας δεσμά. Μας μαθαίνει πως τίποτα δεν είναι a priori όμορφο ή άσχημο, ασήμαντο ή σημαντικό, σωστό ή λάθος. Αυτό που κάνει το ασήμαντο να γίνεται σημαντικό, το άσχημο όμορφο και το λάθος να μεταμορφώνεται σε σωστό είναι η ματιά του παρατηρητή. Όσο πιο ουδέτερα και πιο νηφάλια αντιμετωπίζουμε τα φαινόμενα που συμβαίνουν γύρω μας και μέσα μας, τόσο οδηγούμαστε στον δρόμο της προσωπικής μας ευημερίας.
Στο χέρι μας, λοιπόν, είναι να μεταμορφώνουμε τον βάτραχο σε πρίγκιπα ή, αν το προτιμάμε, να ομορφαίνουμε απλώς τον βάτραχό μας!
Αυτό που κάνει το ασήμαντο να γίνεται σημαντικό, το άσχημο όμορφο και το λάθος να μεταμορφώνεται σε σωστό είναι η ματιά του παρατηρητή.
Η θεραπευτική αυτή διαδρομή που συντελείται μέσω της τέχνης εμφανίζει, κατά τη γνώμη μου, κι ένα άλλο μεγάλο πλεονέκτημα. Κι αυτό είναι το ότι, παράλληλα με τη μεταποίηση των βιωμάτων, των αυτοπεριοριστικών σκέψεων και των συναισθημάτων που μας μπλοκάρουν, αφυπνίζει και τη δημιουργική μας δύναμη ωθώντας μας στην έκφραση των ταλέντων, των δεξιοτήτων και της μοναδικότητάς μας. Επιπλέον, επειδή η δημιουργική διαδικασία της τέχνης συμβαίνει μέσα σε ένα κλίμα χαράς, ελαφρότητας και παιχνιδιού, καλώντας μας να γίνουμε Homo Ludens («παίζοντες άνθρωποι», δηλαδή), μας προσφέρει ένα πολύ ισχυρό ελιξίριο, ιδιαίτερα αναζωογονητικό, πιστεύω, στην ιδιόμορφη εποχή που ζούμε!
Πηγή: Diastixo.gr
Διαβάστε τη συνέντευξη εδώ.
Η έννοια της θεραπείας είναι στενά συνδεδεμένη με την έννοια της αυτογνωσίας και της συνειδητότητας.
Όταν αναγνωρίσουμε και κατανοήσουμε ότι οι ερμηνείες που επιλέγουμε να δίνουμε στα πράγματα της ζωής είναι συχνά αυθαίρετες, στρεβλές και υποκείμενες στην περιορισμένη οπτική με την οποία μάθαμε και συνηθίσαμε να κοιτάμε τον κόσμο γύρω μας και μέσα μας, τότε ξεκινά για μας το ταξίδι στην απελευθέρωση από όλα όσα δεν μας επιτρέπουν να νιώθουμε τη χαρά και την πληρότητα.
Η ανάδειξη της άριστης πλευράς του εαυτού μας είναι για μένα ο στόχος κάθε θεραπευτικής προσέγγισης καθώς αξιοποιώντας στο έπακρο το δυναμικό μας και ζώντας σύμφωνα με τις αρχές και τις αξίες μας είναι που οδηγούμαστε στο δρόμο της υγείας και της ευημερίας.
Η μέθοδος “Inner Vision Photography” προτείνει τη δημιουργική διαδικασία της τέχνης, σαν ένα δρόμο προς την κατεύθυνση αυτή. Η θεραπευτική διαδρομή μέσω της τέχνης εμφανίζει, κατά τη γνώμη μου, ένα μεγάλο πλεονέκτημα. Κι αυτό είναι το ότι, παράλληλα με την μεταμόρφωση των βιωμάτων, των αυτοπεριοριστικών σκέψεων και των συναισθημάτων που μας μπλοκάρουν, αναδεικνύει και τη δημιουργική δύναμη μέσα μας, ωθώντας μας στην έκφραση των ταλέντων, των δεξιοτήτων και της μοναδικότητάς μας.
Επιπλέον επειδή η δημιουργική διαδικασία της τέχνης συμβαίνει μέσα σε ένα κλίμα χαράς, ελαφρότητας και παιχνιδιού, καλώντας μας να γίνουμε Homo Ludens, (“παίζοντες άνθρωποι”), μας προσφέρει ένα πολύ ισχυρό ελιξίριο, αναγκαίο πιστεύω στην ιδιόμορφη εποχή που ζούμε.
Περισσότερα στο βιβλίο Inner Vision Photography.
Θεραπεύω στην ελληνική γλώσσα σημαίνει: υπηρετώ, φροντίζω, περιποιούμαι, ασχολούμαι με ζήλο, καλλιεργώ.
Πώς, λοιπόν, η τέχνη μπορεί να μας προσφέρει θεραπεία;
Τι υπηρετεί;
Με ποιο τρόπο μπορεί να μας φροντίσει;
Τι περιποιείται μέσα μας;
Με ποια μέρη της ανθρώπινης φύσης ασχολείται με ζήλο;
Ποια γόνιμα χωράφια καλλιεργεί;
Η τέχνη φροντίζει την ψυχή μας, εκείνο δηλαδή το μέρος της φύσης μας που μας συνδέει με την πνευματική μας υπόσταση. Η ψυχή μας είναι η έδρα της βαθύτερης ουσίας μας. Εκεί όπου βρίσκονται φυλαγμένα τα σπέρματα της αυθεντικότητας και της μοναδικότητας μας – η μήτρα της άριστης πλευράς μας.
Η τέχνη μας βοηθά να (ανα)γνωρίσουμε τον εαυτό μας, να τον αποδεχθούμε, να τον αλλάξουμε, να γίνουμε η καλύτερη εκδοχή του.
Η τέχνη μας ανοίγει το δρόμο για να ανακαλύψουμε και να εκφράσουμε τη μοναδικότητα μας, βοηθώντας μας να αποβάλλουμε οτιδήποτε δεν είναι χρήσιμο, ωφέλιμο και λειτουργικό για την έκφραση της άριστης πλευράς μας.
Η δημιουργική διαδικασία της τέχνης μας δείχνει τον τρόπο να γνωρίσουμε αυτή μας την πλευρά, να δοκιμάσουμε τα όρια μας, να επιτρέψουμε στις αρετές μας να μας οδηγήσουν στο μεγαλείο που μπορούμε να αγγίξουμε, όταν φεύγουμε από τη χώρα του φόβου, της ενοχής, της κριτικής, καθώς μας εμπλουτίζει με νέες δεξιότητες και ικανότητες, μας κάνει πιο ευέλικτους, πιο τολμηρούς, πιο θαρραλέους.
Η τέχνη επίσης καλλιεργεί την ενσυναίσθηση, λίθο θεμέλιο για την αρμονική μας συνύπαρξη με τους άλλους.
Περισσότερα στο βιβλίο Inner Vision Photography.
Όλα στον κόσμο που ζούμε έχουν μια φωτεινή και μια σκιερή πλευρά. Κι αυτή η πραγματικότητα είναι που συντελεί στην αίσθηση της συγγένειας και της ενότητας των πάντων, όσων υπάρχουν γύρω μας και μέσα μας. Ενώ όμως ό,τι αφορά τον περιβάλλοντα κόσμο, το γύρω μας δηλαδή, μοιάζει να αποδεχόμαστε αυτή την πραγματικότητα, ίσως γιατί είμαστε εξοικειωμένοι με τις πολικότητες μέσα στις οποίες ζει η φύση (φως και σκοτάδι, δημιουργία και καταστροφή, πάνω και κάτω, αρσενικό και θηλυκό), όταν πρόκειται για τον εαυτό μας, το μέσα μας, δηλαδή, η άρνηση της σκιερής πλευράς είναι η πιο συνηθισμένη μας αντίδραση. Ίσως, σε αυτό να συμβάλλει μια φυσική κλίση που μας κάνει να προτιμάμε το φως και τη χαρά και να αποστρεφόμαστε ό,τι δεν μας αρέσει!
Ένα, λοιπόν, από τα πράγματα που μαθαίνουμε στην πορεία του χρόνου είναι ότι η αποστροφή ή και το βίαιο ξερίζωμα δεν ταιριάζουν στη Σκιά, αφού δεν συμβάλλουν καθόλου στο κλίμα της χαράς, της πληρότητας και της γαλήνης που έχουμε, πιστεύω, ανάγκη για να νιώθουμε καλά. Απεναντίας! Μια τέτοια στάση δυσκολεύει στο έπακρο τη ζωή και τις σχέσεις μας, αφού η αποποίηση της Σκιάς μας «χρεώνεται» εξ ολοκλήρου και αποκλειστικά σε ό,τι βρίσκεται έξω από μας. Κι έτσι επιρρίπτουμε το φταίξιμο για ό,τι δεν μας αρέσει σε ανθρώπους και καταστάσεις που βρίσκονται γύρω μας, προβάλλοντας πάνω τους τη σκιώδη πλευρά του εαυτού μας.
Όταν φτάνουμε στο σημείο να το κατανοήσουμε αυτό, μας δίνεται ταυτόχρονα και η ευκαιρία να πάρουμε μια κρίσιμη απόφαση. Είτε να συνεχίσουμε να ζούμε μια μισερή και εμπόλεμη ζωή είτε να προβούμε σε διορθωτικές κινήσεις που θα μας επιτρέψουν να αποδεχθούμε αυτή την πραγματικότητα και να αναζητήσουμε τα μέσα που θα μας βοηθήσουν να συμπεριφερθούμε με διαφορετικό τρόπο στη Σκιά μας, συμφιλιώνοντάς την και όχι αντιπαραθέτοντάς την με το Φως.
Σε αυτόν ακριβώς τον διαφορετικό χειρισμό της Σκιάς μπορεί να μας βοηθήσει η φωτογραφία, καθώς το φως και η σκιά αποτελούν το αλφάβητο της φωτογραφικής τέχνης. Στη φωτογραφία αγαπάμε τη σκιά και την αξιοποιούμε με τρόπο δημιουργικό. Η εναλλαγή δε του φωτός με τη σκιά και το αρμονικό τους πάντρεμα είναι στοιχείο ενδιαφέροντος, καθώς οδηγεί συχνά στην καλλιτεχνική συν-κίνηση – ζητούμενο κάθε έργου που θέλει να υπηρετήσει την τέχνη.
Ένα ακόμη στοιχείο που συνηγορεί στη βοήθεια που μπορεί να μας προσφέρει η φωτογραφία στη δημιουργική αξιοποίηση της Σκιάς είναι ότι στις φωτογραφίες μας αποτυπώνονται, με τρόπο ασυνείδητο, πολλά από εκείνα που συνηθίζουμε να κρύβουμε κάτω από το χαλί της συνείδησής μας. Προσωπικά, η θέαση των φωτογραφιών μου, με αυτογνωσιακή ματιά, μου έδειξε, ότι ακόμη και στις πολύ πρώιμες φωτογραφικές μου λήψεις, αποτυπώνονταν πολλά από εκείνα που αποτελούσαν τη σκιώδη μου πλευρά: τα μοτίβα και οι περιοριστικές μου πεποιθήσεις, τα δίπολα και οι διχασμοί, οι αξιακές ενδοσυγκρούσεις που εμπόδιζαν την αίσθηση της ενότητάς μου.
Η ενδιαφέρουσα καλλιτεχνικά φωτογραφία (ακόμη κι εκείνη που απλώς δημιουργείται με αυτή την αρχική πρόθεση) καταγράφει μια αρμονική συνύπαρξη αντίθετων πραγμάτων ή καταστάσεων, βοηθώντας μας έτσι με αυτόν τον τρόπο να συμφιλιωθούμε με τις δικές μας αντιθέσεις και αντιφάσεις, να χτίσουμε γέφυρες και να δημιουργήσουμε συνδέσεις, με στόχο την ανάδειξη της ομορφιάς.
Κι ας κρατήσουμε στο μυαλό μας ότι η απόλυτη αρμονία που μπορεί να οδηγήσει στην έκσταση μπορεί αντίστοιχα να οδηγήσει και στην απόλυτη βαρεμάρα. Είναι η εναλλαγή του Φωτός με τη Σκιά που κάνουν συναρπαστικές, τόσο την τέχνη όσο και τη ζωή μας!
Περισσότερα στο βιβλίο Inner Vision Photography.
Η ζωή είναι στιγμές.
Διαφορετικές στιγμές, που φτιάχνουν, αν μαζί τις βάλεις, ένα άλμπουμ.
Τα άλμπουμ της ζωής σπανίως είναι θεματικά.
Θεματικά στη ζωή είναι μόνον τα φωτογραφικά λευκώματα που φτιάχνουμε για κάποιες από τις σημαντικές της εκδηλώσεις – γάμοι, διάφορες γιορτές, διακοπές, βαφτίσια. Στα άλλα όμως, εκείνα που φτιάχνει η ζωή μας καθημερινά, δεν υπάρχει ακολουθία. Κι ούτε παρουσιάζουν ομοιότητα στα θέματά τους. Σκόρπιες εικόνες, όπως σκόρπιες είναι κι οι στιγμές, κι οι ίδιες οι ζωές μας… εφήμερες, αποσπασματικές και ασυνάρτητες.
Μόνον, επειδή οι άνθρωποι δεν αντέχουμε εύκολα το αδόμητο και το χάος είναι που χτίζουμε συνεχώς γύρω μας δομές και βάζουμε τα πράγματα σε τάξη. Φτιάχνουμε λίστες, αριθμούμε τις ενέργειες, χρονολογούμε τα γεγονότα –ημέρες, μήνες, χρόνια– που μας σημάδεψαν. Και προγραμματίζουμε τις μέρες μας με τον ίδιο τρόπο που κοντρολάρουμε τα ρολόγια και τις τηλεοράσεις. Νομίζουμε έτσι ότι βιώνουμε κάπως πιο ανώδυνα το βάρος του εφήμερου και του θανάτου.
Μήπως όμως η ουσία της ζωής μας βρίσκεται σε κείνες τις «ασήμαντες» στιγμές που αφήνουμε να περνάνε στο έτσι;
Σε όσα πνίγουμε κάτω από την πίεση να τα κάνουμε όλα τέλεια;
Ίσως ήρθε η ώρα να κάνουμε μια γενναία αναθεώρηση..τι λέτε;»
Πρόταση: Επιλέξτε τρεις φωτογραφίες που απεικονίζουν ευχάριστες αναμνήσεις σας. Καθίστε αναπαυτικά και «ξεφυλλίστε» τις σκέψεις και τα συναισθήματα που σας γεννά η θέαση τους. Νιώστε τα όσο πιο έντονα μπορείτε και αφήστε τα να επηρεάσουν την τωρινή σας διάθεση. Μετά σκεφθείτε κάποια από τα πράγματα που σας ζορίζουν στο σήμερα και παρατηρήστε αν άλλαξε κάτι στον τρόπο που τα βλέπετε.. μήπως νιώθετε να έχουν ελαφρώσει; Ή μήπως, έχοντας μια καλύτερη διάθεση, τα βλέπετε τα δύσκολα πιο εύκολα και πιο βατά;
Περισσότερα στο βιβλίο Inner Vision Photography.
Δεν κάνεις πράγματα στη ζωή σου, είσαι αδρανής και νιώθεις ματαιότητα..
Είσαι σε συνεχή εγρήγορση και δράση και νιώθεις στρες…
Σε όποια πλευρά του νομίσματος κι αν βρίσκεσαι σωματοποιείς τα ανεπιθύμητα συναισθήματα σου.. την ενόχληση, τον πόνο, την όποια δυσφορία σου δημιουργούν οι άλλοι, οι καταστάσεις της ζωής σου, ο εαυτός σου…
Κι έτσι το φυσικό σου σώμα γίνεται εκφραστής όσων δεν θέλεις να εκφράσεις, να αφήσεις να φανούν, να τα δουν οι άλλοι…
Είναι πιο εύκολο να μιλάμε για τα σωματικά μας συμπτώματα.. λιγότερη η έκθεση, πιο οικεία και για τους άλλους… οι κρίσεις πανικού, το ευερέθιστο έντερο, οι ημικρανίες, οι ενοχλήσεις στα οστά και στις αρθρώσεις… όλα αποδεκτά και κατανοητά…
Αναζητώντας ανακούφιση ακούς για χίλιες μία συνταγές.. κάνε αυτό κι όχι το άλλο, δοκίμασε εκείνο.. το καινούριο…
Έχεις στα χέρια σου ένα τιμόνι που παραδίδεις… το κάνεις κατά βούληση – στην καλύτερη των περιπτώσεων!
Τις περισσότερες φορές, όμως, φαίνεται πως παραδίδεις την οδήγηση σε άλλους.. στους ανθρώπους που ασκούν εξουσία, στους ειδικούς, σε όσους σε πείθουν ότι ξέρουν καλύτερα από σένα, στο χρόνο που σε τραβά από το μανίκι, στα μοτίβα, στους αυτοπεριορισμούς, στα τραύματα που σε κρατούν καθηλωμένο…
Κράτησε με τα δικά σου χέρια αυτό το τιμόνι! Όσο αδέξια κι αν οδηγήσεις στην αρχή, γρήγορα θα νιώσεις τη δύναμη που έχει μέσα της η απόφαση να είσαι εσύ που ορίζεις την κατεύθυνση που θέλεις στη ζωή σου!
Να επιλέγεις τα ναι σου και τα όχι, να παίρνεις το χρόνο σου στα ίσως, να κάνεις παύσεις όπου νιώθεις πως χρειάζεται, να αφουγκράζεσαι τις ανάγκες σου και να τις ντύνεις με όμορφα συναισθήματα για να γίνουν επιθυμίες..
Πρόταση: Αντί να φτιάχνεις α-σθένειες με ό,τι σε ζορίζει, πάρε τη φωτογραφική σου μηχανή ή το κινητό σου και αναζήτησε γύρω σου εικόνες που θα εκφράσουν αυτά τα ανεπιθύμητα που νιώθεις… φωτογράφισε τα έτσι που να τα κάνεις να φανούν λιγότερο τρομακτικά..
Περισσότερες ιδέες στο βιβλίο Inner Vision Photography.
Συνέντευξη στην δημοσιογράφο Ελίζα Λιμοντζόγλου, στην εκπομπή “Dolce Vita”
Επικοινωνία FM
Συνέντευξη στη δημοσιογράφο Φίλια Μητρομάρα
http://omorfamystika.gr/mental_wellbeing/πώς-η-φωτογραφική-μηχανή-μπορεί-να-μας/
Συνέντευξη στο ifocus.gr με αφορμή την έκθεση «Η παρηγορητική μελαγχολία της Π(π)όλης»
Δείτε το Portofolio
https://www.ifocus.gr/magazine/interviews/311-i-aggeliki-kastrinelli